nebula in caelo

Ανταπόκριση στην πρόσκληση της αδελφάρας με θέμα: “Το χωριό μου”.  Πρόκειται για ένα θέμα που έχει καταλήξει να είναι το βασικό μοτίβο, όχι μόνο αυτού του μπλογκ (και του άλλου :P), αλλά και της ζωής μου ολόκληρης… Σκέφτηκα ότι είναι πιο καλό να γράψω μερικούς στίχους και κοτσάκια, που περιγράφουν κάπως αυτά που νιώθω για τ’ Απεράθου… Πρόκειται για στίχους που είχα γράψει στο ημερολόγιό μου, πριν δέκα χρόνια περίπου, μέσα στο πλοίο, επιστρέφοντας από τη Νάξο…

Κάθε ευκαιρίας δράττομαι κι έρχομαι στη Νάξο,
γιατί δε βρίσκω πιο όμορφο νησί όπου κι αν ψάξω…

Το ομορφότερο νησί
‘ια μένα Νάξο είσαι συ…

Κάθομαι στο κρεβάτι μου και σκέφτομαι τη Νάξο
να ‘χα φτερά σαν το πουλί για λίγο να πετάξω…

Πο’ν’ εμπόρου μ’ ένα τίνα-
γμα να φύω απ’ την Αθήνα…

________________________________

Ειν’ το νησί μας όμορφο και το χωριό Παρίσι
κι άμα πάει κανείς εκεί δεν θέλει να ‘υρίσει…

Να πετάξω πον’ εμπόρου
στο χωριό μου να το θώρου…

Όμορφα είν’ όλα στο νησί, μα στ’ Απεράθου όμως
είν’ όλα αριστουργήματα, ακόμα και ο δρόμος!

Κάθε βήμα μέσα στο χω-
ριό μελετημένο το ‘χω…

Πρώτος σταθμός στη γύρα μου, το όμορφο χωριό μου
τα στιαστά και τα σκαλιά δε βγάνω απ’ το μυαλό μου.

Κι ‘ναι του χωριού τα στία-
στά αληθινή μαγεία…

Άμα θυμάμαι το χωριό, μου ‘ρχεται να δακρύσω,
τ’ Απεραθιού την ομορφιά δεν θα τη λησμονήσω…

Τα σοκάκια, σκάλες, στία-
στά, μα και την Παναγία!

Το δρόμο προς το Πέταλο μες στο μυαλό μου φέρνω
γιατί κομμάτι του χωριού είναι αγαπημένο…

Είν’ ένα κομμάτι απ’ το χω-
ριό που στην καρδιά μου το ‘χω…

Στη σκέψη μου για μια στιγμή τη μπλάτσα αντικρύζω
και απ’ την πολλή συγκίνηση, ήνιωσα πως δακρύζω…

Κάθε σοκάκι απ’ το χω-
ριό μες στο μυαλό μου το ‘χω…

Είμεθα παιχνιδιάρηδες και το αποδεικνύουμε! Η αδελφάρα μου μου πετά ξανά το μπαλάκι και γω αποκρούω πετυχημένα! Προσοχή! Οι ακούοντες και απολαύοντες τους Tokio Hotel, μπορούν ν’ αποχωρήσουν. Αυτό το ποστ κάνει μηδενική αναφορά στην πάρτη τους!

Έχω ξαναγράψει κάποια πράγματα για την πάρτη μου στο παρελθόν, οπότε ίσως και να γίνω κουραστική… Δεν πειράζει όμως, μ’ αγαπάτε, οπότε να μ’ ανέχεστε!!

Έχουμε και λέμε λεπόν…

1. Όνομα: Μαρία.
2. Γενέθλια: 18/12/80.
3. Ζώδιο: Τοξότης (με ωροσκόπο Καρκίνο και Σελήνη στον Ταύρο…).
4. Χρώμα μαλλιών: είμαι φύσει μαυρομάλλα, αλλά θέσει ξανθομαλλού.
5. Χρώμα ματιών: Καστανά
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Αμέ… και πονέσαμε.
7. Είδος μουσικής που ακούς: Ακούω τα πάντα σχεδόν. Κυρίως όμως ακούω rock από τις περασμένες δεκαετίες. αλλά και σύγχρονο, επίσης έντεχνη μουσική και αρκετά παραδοσιακή. Λατρεύω τους Beatles, τους Pink Floyd, τον Jimi Hendrix, τους Doors, την Joplin… Στα σεκλέτια μου και στις δικές μου στιγμές ακούω Θ. Παπακωνσταντίνου, Μάλαμα, Θηβαίο, Χαρούλη, Χαϊνηδες… Και στα μερακλίδικά μου ακούω νησιώτικα, απεραθίτικα, κρητικά, ποντιακά και σμυρνέικα (και εννοείται πως χορεύω…).
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bros: μπααααα, δεν με εκφράζει κάποιος από δαύτους…
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Η Νέλλη στη Νάξο.
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Άφησε με να κοιμηθώ λιγάκι ακόμα, γ*** &^*$&%@#!!!! (είπαμε και αλλού, βρίζουμε… πολύ…)
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: το κινητό. Όσες φορές έχω ξεμείνει από κινητό, κάτι έχει συμβεί. Θα ποστάρω τις ιστορίες αυτές, να γελάσουμε…….
12. Τί έχεις στον τοίχο σου; Έναν φελοπίνακα με διάφορα σκατουλάκια, χαρτάκια, φωτογραφίες από κολλητούς, λογαριασμούς που πρέπει να πληρώσω, πουγκάκια…
13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Το κρεβάτι της αδελφής μου…
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες; Ε, θα σηκωνόμουν να δω από που ακούστηκε… βαριεστημένα θα έλεγα… θα έβριζα και λίγο που η μάνα μου άφησε ανοιχτό το παράθυρο και σχημάτισε ρεύμα και έπεσε το βάζο…
15. Αγαπημένος αριθμός: 18
16. Αγαπημένο όνομα: Δημήτρης
17. Τα χόμπι σου: ζωγραφική, παραδοσιακοί χοροί, η παράδοση εν γένει, καταγραφή ιστοριών, κυρίως απεραθίτικων, πολλή μουσική, γράψιμο, μπλόγκινγκ…
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Σε καμιά καφετέρια, να λιάζομαι… (έχει έναν υπέροχο ήλιο απ’ έξω).
19. Μια ευχή για το μέλλον: Να πάρω το ρημάδι το πτυχίο…
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Ίσως στις αρχές του 20ου αιώνα, κάπου εκεί… να ‘μουν στ’ Απεράθου, με τις δυσκολίες του, αλλά και τη μοναδικότητά του….
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Το λάπτοπ, παιδιά! Το λάπτοπ! Είναι η εργασία μέσα!!
22. Αγαπημένο λουλούδι: Τουλίπα.
23. Αγαπημένη σειρά: LOST…
24. Αγαπημένη ταινία: Πολλές είναι… με αποτέλεσμα τώρα να μην μου έρχεται καμία στο μυαλό…
25. Αγαπημένο τραγούδι: Wish you were here…
26. Aγαπημένο βιβλίο: όλα της γλωσσολογίας…
27. Αγαπημένο ζώο: Σκύλος.
28. Αγαπημένο ρούχο: Τζιν…
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: John Lennon.
30. Αγαπημένο χρώμα: Καφέ σκούρο.
31. Αγαπημένο φαγητό: Πατάτες τηγανιτές… με όλα τα παρεπόμενα!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Δεν ταυτίζομαι, νομίζω, με καποιον…
33. Κακή συνήθεια: Τρώω μ^&##%@$
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Αυθορμητισμός.
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Είμαι ντροπαλή…
36. Συνηθισμένη ατάκα: Τί ώρα είναι τώρα;;
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Να ‘μουν ερευνήτρια λέει… να καταγράφω τις συνήθειες, τα έθιμα, την ιστορία, τη γλώσσα των λαών και των μικρών κοινοτήτων… πες το λαογράφος, πες το ανθρωπολόγος….
38. Μεγαλύτερος φόβος: Η απώλεια δικών μου προσώπων.
39. Η καλύτερη pizza: Μία απ’ όλα με γύρο.
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Οικογένεια.

Πολλή πρόσκληση πέφτει τελευταία… άλλη φορά θα εύχομαι να κερδίσω στο λόττο…! Αυτή τη φορά, αδελφούλα, θα το παίξω παραγωγός, θα φτιάξω το δικό μου σιντί, το οποίο θα το δίνω σε πειρατές να το πουλάν!

Οι κανόνες έχουν ως εξής:

1. Μπαίνεις στη wikipedia. Μπήκα.

2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου. Το όνομα της μπάντας μου είναι Suzuka, που είναι, λέει, μια γιαπωνέζικη σειρά manga από τον Kouji Seo ή το anime που βασίζεται πάνω σε αυτή τη σειρά. Ίσως ο RosenRed θα μπορούσε να με διαφωτίσει σχετικά με αυτό, γιατί εγώ δεν κατέχω πράμα!! Πάντως για όνομα μπάντας, μια χαρά είναι!!

3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου. … Τώρα τί να πω…; Φαίνεται πως το συγκρότημά μου αφιερώνει το πρώτο του σιντί στην Elaine Cafferty Carbines, η οποία είναι Αυστραλή πολιτικός. Υποψιάζομαι ότι η μπάντα μου έχει γιαπωνέζικες και αυστραλιανές επιρροές… ή τουλάχιστον έχει και μία άλφα κοινωνικοπολιτική ταυτότητα και έναν κάποιο προβληματισμό για τα προβλήματα της εργατιάς, όπου και τα εκφράζει μέσα από τα τραγούδια της…

4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ. Ε, τώρα, ας ετοιμαστώ ψυχολογικά γι’ αυτό που θα με βρει…

1. Yu Todoroki. Εεεεεεμ, άμα το λέω εγώ!!! Να τες αι επιρροαί!!! Κάποια ηθοποιός πρέπει να είναι…
2. Rainy River. Εχομεν και επιρροάς από ψυχεδελικό ροκ άμα λάχει…
3. Kim Soo-Nyung. Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον τοξοβόλο αθλητή της κορεάτικης ολυμπιακής ομάδας τοξοβολίας… Θα είναι και το τραγούδι που θα προωθήσω πρώτο πρώτο… ΤΕΛΟΣ
4. Murghab. Ένα τραγούδι με κοινωνικό προβληματισμό και φιλειρηνικά μηνύματα, λόγω του γεωγραφικού προσδιορισμού του τίτλου του… Καταλαβαίνετε, αποτελεί πρωτεύουσα σε κάποια περιοχή στο Αφγανιστάν…
5. Keating Township.
6. Bertram. Πάντως από τα tracks 5 και 6 υποψιάζομαι ότι τα μέλη του γκρουπ είναι πολύ καλά στη γεωγραφία…
7. Professor Jamil. Περιοχή στη Βραζιλία λέει… Εγώ όμως το παραθέτω ως συνυποδήλωση…
8. Microshogi. Και έλεγα, άργησε να φανεί το γιαπωνέζικο… Είναι λέει μια παραλλαγή του γιαπωνέζικου σκακιού.
9. Pete Falcone. Αριστερόχειρ παίκτης του μπέιζμπολ…
10. Merrylands. Ψυχεδελικόν τράγουδον, εκεί στα μέρη που η χαρά είναι παντού… Groovy man… Far out man!!
11. Moose Pass. Και ένα παγωμένο τραγούδι, εξαιρετικά αφιερωμένο στους κατοίκους της Αλάσκας…

5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο. RosenRed, Βασίλη, Μάνο, Ραδιοκέφαλη και Fira ετοιμαστείτε!!!

Με κάλεσε η αδελφάρα μου να παίξω άλλο ένα παιχνιδάκι… βέβαια δεν διαφέρει και πολύ σαν ιδέα από αυτό που πολλές φορές έχω κάνει σε τούτο το μπλογκ, δηλαδή να διαλέγω κάνα τραγουδάκι για να παένουν τα φαρμάκια κάτω ή απλά -πολύ απλά- για να γουστάρω εγώ και σεις με τη σειρά σας!! Στην προκειμένη όμως περίπτωση θα παίξω με τους εξής κανόνες:

1. Διαλέγω ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγα το σ’ αγαπώ στον σύντροφο μου ή κάποιον που με ενδιαφέρει. Επειδή η καντάδα και η πατινάδα δεν συνάδουν με το αστικό περιβάλλον στο οποίο ζω και μεγαλώνω, πόσο μάλλον με την τεχνολογική εξάρτηση που μ’ έχει πιάσει… θα κάνω σπέσιαλ -υποθετική ή μη- αφιέρωση από youtube…
2. Σε περίπτωση που επιλέξω δύο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα πρέπει να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά. Οκ…
3. Δεν υπάρχει περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτέχνες ή γκρουπ. Επιλέγω ό,τι με εκφράζει περισσότερο… Μα εννοείται!!!

Λοιπόν… παρόλο που ο γιατρός (ναι, τελικά αναγκάστηκα να πάω και σ’ αυτόν - σε ωριλά συγκεκριμένα-, παρόλο που τα συναισθήματά μου δεν έχουν αλλάξει απέναντί στους συγκεκριμένους λειτουργούς…), ο γιατρός -λέω!- μου είπε ότι δεν πρέπει να ξανακούσω μουσική από ακουστικά, γιατί δημιουργούν πρόβλημα στ’ αφτιά μου, εγώ απλά συνεχίζω το ίδιο βιολί, γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά! Πώς να περάσει διαφορετικά η ώρα μέσα στα λεωφορεία ή όταν περπατώ στο δρόμο;; Να μιλάω μόνη μου;; Η μόνη λύση είναι να τραγουδώ εγώ, αλλά… δεν θέλω να καταπονήσω τας φωνητικάς μου χορδάς και τρέχω πάλι στον ωριλά για κούρα…

Που λέτε λοιπόν, τον τελευταίο καιρό ακούω μια συγκεκριμένη ομαδούλα τραγουδιών, που πραγματικά με λιώνουν… Είμαι σε ένα περίεργο mood και έχω ανάγκη ν’ ακούω συναφή τραγούδια, τα “γούτσου-γούτσου”… Ήδη έχω βάλει μερικά βιντεάκια σε προηγούμενα ποστάκια, για την παρούσα περίσταση ωστόσο νομίζω πως αυτό που θα αφιέρωνα θα ήταν αυτό:

Ααααααααααχ, δεν είναι πολύ γούτσου γούτσου;; Και οι στίχοι των Extreme ακόμα πιο ουσιαστικοί:

Saying I love you is not the words I want to hear from you
it’s not that I want you, not to say, but if you only knew
How easy it would be to show me how you feel…
More than words is all you have to do to make it real
Then you wouldn’t have to say that you love me
cos I’d already knew…

What would you do if my heart was torn in two…
More than words to show you feel
that your love for me is real…
What would you say if I took those words away?
Then you couldn’t make things new, just by saying I love you…

Now that I’ve tried to talk to you and make you understand.
All you have to do is close your eyes
and just reach out your hands and touch me,
hold me close don’t ever let me go…
More than words is all I ever needed you to show,
then you wouldn’t have to say that you love me
cos Id already know…

What would you do if my heart was torn in two…
More than words to show you feel
that your love for me is real…
What would you say if I took those words away?
Then you couldn’t make things new, just by saying I love you…

- Θέλω. Θες;
- …
- Το θέλω. Το θες;
- …
- Σε θέλω. Με θες;
- Μη ρωτάς, αν το θες.